Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας
Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας και οι ευχές θα δώσουν και θα πάρουν, το ίδιο και οι ανθοδέσμες. Κάποιες ίσως και να «το γλεντήσουν» κιόλας. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά, εκείνη των γυναικών που στέλνουν κραυγές πόνου, απελπισίας και ζητούν βοήθεια. Είναι οι γυναίκες που δεν γιορτάζουν αυτή την ημέρα αλλά στέλνουν το μήνυμα ότι εξακολουθεί να υπάρχει ακόμη στις ημέρες μας η διάκριση, η βία, η σεξουαλική κακοποίηση, τα βασανιστήρια και η δυστυχία...
Όλες αυτές οι γυναίκες όμως δεν είναι πολύ μακριά μας. Βρίσκονται παντού. Ακόμη και δίπλα από το σπίτι μας, στην πολυκατοικία μας, στην πόλη μας, στο χωριό μας, στη χώρα μας, στην Ευρώπη, σε όλο τον κόσμο.
Η βία κατά των γυναικών παραμένει παγκόσμιο φαινόμενο και ουσιαστικά δεν αναδεικνύεται αλλά συγκαλύπτεται. Πολλοί είναι οι φορείς που αν και υπεύθυνοι για το γεγονός παραμένουν απλοί θεατές. Οι γυναίκες συνεχίζουν να αποτελούν το 70% των φτωχών του κόσμου. Τα 2/3 των αναλφάβητων ενηλίκων είναι γυναίκες, το 80% των προσφύγων είναι γυναίκες – παιδιά, 80% γυναίκες καλλιεργούν χωράφια, 1% κατέχουν τη γη, 6% παράγουν εισόδημα, 5% απολαμβάνουν. Σύμφωνα με την Έκθεση του OHE, η πιο συνηθισμένη μορφή εμπορίας είναι η σεξουαλική εκμετάλλευση. Τα θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης είναι κυρίως γυναίκες και μικρά κορίτσια. (πρόσφατα παραδείγματα τα γεγονότα στην Ινδία).
Στη χώρα μας η ισότητα των δυο φύλων θεωρείται δεδομένη αλλά μάλλον η ισότητα έχει κατακτηθεί περισσότερο τυπικά παρά ουσιαστικά και παρόλο που η γυναίκα συμμετέχει αρκετά στην κοινωνική ζωή, την εκπαίδευση και την πολιτική, απουσιάζει ωστόσο από τα ισχυρά κέντρα λήψης αποφάσεων. Η ισότητα δεν ισχύει στην πράξη, λόγω των προκαταλήψεων, των οικονομικών συμφερόντων αλλά και της παθητικής στάσης των ιδίων των γυναικών.
Οι γυναίκες σήμερα συνεχίζουν να υπολείπονται σε εργασία, σε αμοιβές, συνεχίζουν ως ευάλωτος πληθυσμός – στόχος. Το σύνθημα για την ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας, αλλά και στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, παρότι είναι αναγκαίο, θα μένει ένα κενό γράμμα όσο η πλειοψηφία των γυναικών θα είναι άνεργες, υποαπασχολούμενες, ανασφάλιστες, επιφορτισμένες με πολλαπλούς ρόλους.
Σήμερα, στην εποχή του μνημονίου, με άλλοθι την οικονομική κρίση οι διακρίσεις και οι ανισότητες εις βάρος των γυναικών εντείνονται. Η ανεργία των γυναικών και ιδίως των νέων γυναικών έχει προσλάβει εκρηκτικές πλέον διαστάσεις.
avatopress.blogspot.com
