Το πρωί της Τετάρτης πήγα όπως κάθε μέρα το παιδί μου στον Παιδικό Σταθμό. Στην είσοδο ένας ευγενικός κύριος μου έδωσε μια επιστολή του Δημάρχου με το λογότυπο της παράταξής του κι από κάτω «ΔΗΜΟΣ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ».

Δηλαδή η παράταξη του δημάρχου και ο Δήμος γίνανε ένα; Από πότε;

Φυσικά, ένα κείμενο που ξεκινάει με μια τέτοια λαθροχειρία δεν μπορεί παρά να είναι γεμάτο μαργαριτάρια:

-στο κείμενο οι παιδικοί σταθμοί χαρακτηρίζονται «παλατάκια», άρα δεν έχουμε το δικαίωμα να ζητάμε κάτι καλύτερο…

-καμαρώνει που τα παιδιά στοιβάζονται όπως-όπως στους παιδικούς σταθμούς και υπόσχεται στο μέλλον να φτιάξει κι άλλους. Μόνο που αυτή την υπόσχεση τη δίνει τώρα, ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ, ενώ τρεισίμισι χρόνια δεν είχε πει κουβέντα…

-κάνει έμμεση διαφήμιση στο ΠΑΣΟΚ αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο υφυπουργός εργασίας θα μας βρει επιστημονικό προσωπικό!!

-μιλάει για «έγκυρη» (sic) πρόσληψη προσωπικού ενώ δεν λέει κουβέντα για το τι προσωπικό θα είναι αυτό: δίμηνα; Πεντάμηνα; Οκτάμηνα; Ελαστικές εργασιακές σχέσεις κι άγιος ο Θεός…

-θα κρατήσει λέει τα τροφεία χαμηλά. Λες κι 90 ευρώ το μήνα είναι λίγα όταν οι μισθοί είναι στα 500…(Αλήθεια, δήμαρχε θυμάσαι τότε που έστελνες ειδοποιητήρια ότι θα αναγκαζόσουν να διώξεις «τους μικρούς σου φίλους» επειδή οι γονείς τους δεν μπορούσαν να πληρώσουν, όντας απλήρωτοι πολλοί από αυτούς από τον ίδιο τον Δήμο;)

Κι εκεί που νόμιζα ότι ο με το εν λόγω κείμενο ο «μαυρογυαλουρισμός» χτύπησε κόκκινο μου ήρθε μήνυμα στο κινητό «ότι ξεκινούν οι αιτήσεις για τους παιδικούς σταθμούς» με υπογραφή (σωστά μαντέψατε)…Διαμαντής Παπαδόπουλος…Πρώτη φορά στα 3,5 χρόνια μου έστειλε μήνυμα! Τέσσερις μέρες πριν τις εκλογές! Αν αυτό δεν λέγεται αισχρή ψηφοθηρία Δήμαρχε, πως λέγεται;

Βέβαια, για να μην το αδικούμε τον Δήμαρχο είναι και καλός δάσκαλος που έβγαλε άξιους μαθητές. Μάλιστα, μια μαθήτριά του (που πήδηξε από το καράβι που βουλιάζει)  τον πρόλαβε και έβαλε «συνεργάτες» της να παίρνουν τηλέφωνο τους γονείς των παιδικών για να τους στείλει ψηφοδέλτιο…Πως βρήκε άραγε τα τηλέφωνά μας;

Θα μου πεις, ασχολείσαι με φαιδρότητες.

Ίσως, αλλά τέτοιο είναι το κλίμα της προεκλογικής μάχης στον Δήμο Παύλου Μελά: ψηφοθηρία, μικροεξυπηρετήσεις, «ψήφισε κι εγώ θα είμαι ο άνθρωπός σου», απίθανα ταξίματα, εκβιασμοί, καμιά κουβέντα για τα πραγματικά λαϊκά προβλήματα.

Κι όλα αυτά στρεβλώνουν το κριτήριο μπροστά στην κάλπη. Χαμηλώνουμε τον πήχη κι αισθανόμαστε ευγνώμονες για τα αυτονόητα. Υπάρχουν άνθρωποι που ψηφίζουν τον τάδε ή τον δείνα παραγοντίσκο γιατί όπως λένε «είμαστε υποχρεωμένοι που έβαλε το παιδί στον παιδικό».

Ε, αυτή η αντίληψη πρέπει να σπάσει. Το δικαίωμα στην προσχολική αγωγή, στην εκπαίδευση, στην υγεία, στην εργασία δεν μπορεί να είναι ανταλλάξιμο είδος στα χέρια του κάθε εμπόρου ελπίδας. Όταν το ανεχόμαστε αυτό, προφανώς θα ανεχτούμε και την ατομική σύμβαση στη δουλειά μας, τη μαύρη εργασία κοκ

Έτσι, το δυσοίωνο μέλλον (το δικό μας και των παιδιών μας) φαντάζει ως κάτι δεδομένο και το ατομικό βόλεμα και η μικροεξυπηρέτηση ως η μόνη λύση για να τα βγάλουμε πέρα.

Φαύλος κύκλος, δηλαδή ή αλλιώς ο θρίαμβος των «ευεργετών»  που «μας βάζουν τα παιδιά στον παιδικό», «μας παίρνουν δίμηνο», «θα μας βάλουν στο σχέδιο πόλης»…

Μήπως ήρθε η ώρα να τους σαρώσουμε;

Γιώργος Μπακογιώργος

Υποψήφιος με τη Λαϊκή Συσπείρωση