Το ερώτημα που θα εξέφραζε κάποιος ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με αγροτικές εργασίες και φροντίδες θα ήταν τι μπορούμε να κάνουμε για να επαναφέρουμε το χωράφι μας ξανά σε πλήρη παραγωγή. Σαν φοιτητής Γεωπονίας και με όσες γνώσεις έχω πάρει μέχρι τώρα, θα πρότεινα να ξεκινήσουμε με κόψιμο των γέρικων δέντρων (που ίσως θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και σαν καυσόξυλα). Στην συνέχεια με ένα καλό όργωμα έτσι ώστε να σπάσουν οι βαθιές ρίζες που θα έχουν απομείνει, ψιλοχωματίζουμε το έδαφος για να αναπνέει καλύτερα και με άρωση επαναφέρουμε τα θρεπτικά στοιχεία. Το χωράφι μας είναι έτοιμο για χρήση.

Τι γίνεται όμως με τα ζιζάνια; Επειδή μέχρι τώρα δεν χρησιμοποιήσαμε καθόλου γεωργικά φάρμακα και διαλέξαμε τον δύσκολο δρόμο λέω να μην τα χαλάσουμε τώρα που σχεδόν τελειώσαμε. Προσωπικά ως τρόπο καταπολέμησης θα διάλεγα το ξεβοτάνισμα, γιατί πρώτον το χωράφι μας δεν είναι και τόσο μεγάλο και δεύτερον είναι ένας καλός τρόπος να βγάλεις το άχτι σου. Πιάνεις το ζιζάνιο και το τραβάς για να το βγάλεις μαζί με την ρίζα. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε όμως ότι πάντα θα προσπαθεί να φυτρώσει και εμείς πάντα θα πρέπει να ήμαστε εκεί να μην το επιτρέπουμε.

Την Κυριακή 18 Μαΐου όλοι μαζί θα καταφέρουμε να ξανακάνουμε το χωράφι μας γόνιμο και να μπορέσουν όλοι να πάρουν μια ικανοποιητική παραγωγή.