ΑυΡΑ: Απάντηση σε κείμενο που αναρτήθηκε στο μπλογκ της Λαικής Συσπείρωσης
Για ακόμη μια φορά ο εκπρόσωπος της Λαϊκής Συσπείρωσης (Λ.Σ.) υψώνει το δάχτυλο και καταδικάζει την στάση της ΑυΡΑ, γιατί τάχα δεν ενέκρινε ψήφισμα για την καταδίκη του περιορισμού προσλήψεων κατά 10% στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου και στις συμβάσεις έργου (Το σχετικό κείμενο της ανάρτησης). Εξαπολύει μύδρους κατά της ΑυΡΑ παρουσιάζοντας – όπως συνηθίζει – τη μισή αλήθεια. Μερικές φορές, όμως, η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από το ψέμα.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Πραγματικά στην 6η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου (2.4.2015) η Λ.Σ. πρότεινε να συζητηθεί το εν λόγω ψήφισμα. Ένα ψήφισμα που καταδικάζει την προαποφασισμένη από την συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ περικοπή κατά 10% των συμβάσεων εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και των συμβάσεων μίσθωσης έργου, αλλά και την απόφαση της τωρινής κυβέρνησης να απελευθερώσει τις προσλήψεις προσωπικού για τις υπηρεσίες ανταποδοτικού χαρακτήρα. Το ψήφισμα καταγγέλλει τη μείωση των προσλήψεων ορισμένου χρόνου και έργου κατά 10%, κατακρίνει την απελευθέρωση των προσλήψεων στις ανταποδοτικές υπηρεσίες και ζητά την στελέχωση των Δήμων με μόνιμο προσωπικό, την χρηματοδότηση των Δήμων από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους και την μη επιβολή νέων δημοτικών φόρων και τελών.
Η άλλη μισή αλήθεια.
Αποκρύπτει ο εκπρόσωπος της Λ.Σ., ότι, επί σειρά ετών ο ίδιος και η παράταξή του, καταψήφιζε πάντα τις προσλήψεις με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και τις συμβάσεις μίσθωσης έργου (ενδεικτικά αναφέρουμε τις με αριθμούς 128/2011, 458/2011 και 2/2012 αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου αλλά και την με αριθμό 43/2013 απόφαση του Δημοτικού Κέντρου Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης). Και όχι μόνο τις καταψήφιζε, αλλά με περισσή έπαρση κατέκρινε δριμύτατα όσους τολμούσαν να έχουν άλλη άποψη. Και αυτοχρίζονταν προστάτης της λαϊκής οικογένειας. Και με το δάχτυλο πάντα υψωμένο. Φέτος όμως τα πράγματα άλλαξαν. Η Λ.Σ. για πρώτη φορά υπερψήφισε τις συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και τις συμβάσεις μίσθωσης έργου (με την με αριθμό 74/2015 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου). Γιατί φέτος ειδικά η Λ.Σ. εγκατέλειψε την νεκρική ακαμψία των θέσεών της και άλλαξε τη γραμμή της ; Τι έγιναν τα συμφέροντα της λαϊκής οικογένειας ; Γιατί φέτος η Λ.Σ. δέχτηκε για πρώτη φορά τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου και τις συμβάσεις μίσθωσης έργου ; Η απάντηση είναι απλή. Η Λ.Σ. υπερψήφισε για πρώτη φορά τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου και έργου για να δικαιούται να καταγγείλει την μείωσή τους. Και τις υπερψήφισε διότι, αν συνέχιζε να καταψηφίζει τις συμβάσεις αυτές, όπως έκανε μέχρι τώρα και επί σειρά ετών, δεν θα μπορούσε να καταγγείλει τη μείωσή τους. Πώς το λέει αυτό ο λαός μας ; Kωλοτούμπα και μάλιστα μεγαλοπρεπή.
Μεταξύ των παραπάνω αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου είναι και η με αριθμό 458/2011, με την οποία η Λ.Σ. καταψήφισε την πρόσληψη με σύμβαση έργου πενήντα οκτώ σχολικών καθαριστριών. Για τις ίδιες αυτές καθαρίστριες η Λ.Σ. στο Δημοτικό Συμβούλιο της 2/4/2015 ζήτησε να παραταθούν οι συμβάσεις τους (αυτές που είχε καταψηφίσει) και να μονιμοποιηθούν (!) (Η σχετική ανάρτηση από το μπλογκ της Λ.Σ.). Αναρωτιόμαστε. Πόση υποκρισία μπορεί να επιδεικνύει κανείς και από τη μια να καταψηφίζει την πρόσληψη των καθαριστριών, για να εξυπηρετήσει τα κομματικά του μικροσυμφέροντα, και από την άλλη, μετά από λίγο καιρό, να απαιτεί την παράταση των συμβάσεών τους και τη μονιμοποίηση τους ;
Οι θέσεις της ΑυΡΑ
Υποστηρίξαμε σταθερά ότι, όπου υπάρχουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες των δημοτικών υπηρεσιών, πρέπει να καλύπτονται από θέσεις σταθερής και μόνιμης εργασίας με πλήρη εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Όταν, όμως, συγκεκριμένες συνθήκες το επιβάλλουν (π.χ. απαγόρευση προσλήψεων), αναγκαστικά ανεχόμαστε τις συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και τις συμβάσεις μίσθωσης έργου, με την προϋπόθεση ότι εξασφαλίζονται πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Με το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο άρνηση των συμβάσεων αυτών θα σήμαινε κατάρρευση των δημοτικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων και των κοινωνικών. Ας σημειωθεί εδώ ότι αυτή είναι και η θέση του συνδικαλιστικού κινήματος των εργαζομένων στους Ο.Τ.Α., αλλά και αυτό εφαρμόζουν όλοι οι Δήμοι, ακόμη και αυτοί που η Διοίκησή τους πρόσκειται στην αριστερά αλλά και στο Κ.Κ.Ε. Κατά καιρούς έχουμε κάνει εκτενείς αναφορές στο δημοτικό συμβούλιο στην αντίφαση που υπάρχει ανάμεσα στις αντιπολιτευτικές θέσεις της Λ.Σ (π.χ. στον Δήμο μας)- όπου επί σειρά ετών καταψήφιζε τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου και έργου- και στις θέσεις που υποστηρίζει η Λ.Σ. σε Δήμους που διοικεί (π.χ. Χαϊδάρι, Πετρούπολη). Εκεί, λοιπόν, δέχεται και προσλαμβάνει εργαζόμενους με τις συμβάσεις αυτές. Τότε οι επισημάνσεις μας αυτές ενοχλούσαν την Λ.Σ., τώρα όμως η γραμμή άλλαξε και η στάση τους, δυστυχώς γι’ αυτούς, μας επιβεβαιώνει.
Καταδικάσαμε τις περικοπές της κρατικής χρηματοδότησης στους Ο.Τ.Α και υπερψηφίσαμε τα αιτήματα. Αρνηθήκαμε, όμως, να αποδεχτούμε ένα άδικο, ισοπεδωτικό και καταστροφολογικό – εν είδει αυτοεκπληρούμενης προφητείας – εισηγητικό κείμενο βασισμένο επιλεκτικά σε μια δήλωση μέλους της κυβέρνησης, το οποίο μάλιστα στην ίδια δήλωση ανέφερε ότι η θέση του είναι προσωπική και δεν δεσμεύει την κυβέρνηση, η οποία έχει επίσημα διατυπώσει αντίθετη άποψη.
Όλα αυτά, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν ικανοποίησαν τον εκπρόσωπο της Λ.Σ., ο οποίος ανακάλυψε για ακόμη μια φορά μεταξύ των εκπροσώπων της ΑυΡΑ τους υποστηρικτές ¨της αντιλαϊκής πολιτικής της συγκυβέρνησης¨ και τους υπονομευτές της λαϊκής επανάστασης. Βέβαια, ούτε κουβέντα για την αλλαγή της δικής της στάσης. Ούτε κουβέντα για το ότι η πρωτοβουλία της Λ.Σ. βρήκε όψιμο συμπαραστάτη τον Σ. Δανιηλίδη, ο οποίος με χαρά προσυπέγραψε τις προτάσεις της και βρήκε την ευκαιρία να επιτεθεί και αυτός στην ΑυΡΑ, αποδεικνύοντας ποιος είναι ο πραγματικά επικίνδυνος γι’ αυτόν πολιτικός αντίπαλος. Μόνο καταγγελτική πρεμούρα, υπερβολική αλαζονεία, περισσή σιγουριά και δίκη προθέσεων.
Ενοχλεί τον καταγγέλλοντα αυτό που δεν είναι και θα ήθελε πολύ να είναι.
Για πολλοστή φορά ο εκπρόσωπος της Λ.Σ. καταγγέλλει «την ΑυΡΑ του κ. Γιαρένη (ΣΥΡΙΖΑ)», όπως ο ίδιος μας αποκαλεί, ταυτίζοντας την παράταξή μας για πολλοστή πάλι φορά με τον υποψήφιο Δήμαρχό της και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο εκπρόσωπος της Λ.Σ., κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια, αντιλαμβάνεται την ΑυΡΑ ως ιδιοκτησιακή σχέση προσώπων ή κομμάτων. Αδυνατεί να αντιληφθεί και ενοχλείται από τη συνύπαρξη σε ένα δημοτικό σχήμα πολιτών που αυτοπροσδιορίζουν τη συλλογικότητά τους με δημοκρατία και ελευθερία. Αδυνατεί να αντιληφθεί και ενοχλείται από μια δημοτική κίνηση που σέβεται την αυτονομία του μαζικού της χώρου και δεν αποτελεί το μακρύ χέρι κάποιου κόμματος. Αδυνατεί να αντιληφθεί και ενοχλείται από μια αυτόνομη δημοτική κίνηση στην οποία συμμετέχουν πολίτες με βάση αρχές και θέσεις που ίδιοι συνδιαμόρφωσαν, την ίδια στιγμή που πολλοί από αυτούς τους πολίτες συμμετέχουν σε κόμματα που σέβονται την αυτονομία των μαζικών χώρων. Το ερώτημα είναι. Θα μπορούσε να είναι αλλιώς ; Φυσικά και όχι, αφού εκεί τον οδηγεί η περιχαράκωση της διανοητικής του ασφάλειας, ο πολιτικός του αυτισμός και οι απόψεις του περί ιδεολογικής καθαρότητας. Οτιδήποτε ξεφεύγει από τον ασφυκτικό κομματικό έλεγχο, αποτελεί κατ’ αυτόν δυσεπίλυτο πρόβλημα και δυσερμήνευτο αίνιγμα ταυτόχρονα. Για κακή του τύχη, όμως, η ΑυΡΑ θα συνεχίσει να μένει σταθερή στις αρχές της και να αποδεικνύει έμπρακτα την αυτονομία και την πολυφωνία της, μακριά από κάθε λογική πολιτικής συγκάλυψης και πολιτικού παραγοντισμού.
Θα συνεχίσει δηλαδή να αναπνέει ελεύθερα.
