Η υποδοχή της Γιουβέντους απόψε στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» για τον δεύτερο ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ γίνεται σε κλίμα αμφιβολιών. Ζει η Ρεάλ Μαδρίτης μεταξύ δύο έργων τέχνης: της διατήρησης του... έρωτά της για τη διοργάνωση στα χρόνια της χολέρας και την αναζήτηση της (νέας) αγκαλιάς της με το τρόπαιο που έχει ερωτευτεί από τότε που ήταν νεαρή, με την πρώτη ματιά, και της μυρωδιάς του ναπάλμ τα πρωινά όπως άρεσαν στον αντισυνταγματάρχη, Μπιλ Κίλγκορ, στο «Apocalypse now».

Αρχισε τη σεζόν η «βασίλισσα» με φαντασιώσεις κατάκτησης των έξι τίτλων που θα διεκδικούσε. Το όνειρο γρήγορα της το έσβησε η Ατλέτικο κερδίζοντάς την στον τελικό του Σούπερ Καπ. Ανανώθηκε, όμως, η επιθυμία των «μπλάνκος» φωνάζοντας από τα αποδυτήρια με τις εμφατικές 22 συνεχόμενες νίκες τους πως είναι μια ομάδα που μπορεί να αφήσει εποχή: τότε η Μπάγερν δεν τους γέμιζε το μάτι και έβλεπαν την Μπαρτσελόνα να μη βρίσκει έξοδο από τον λαβύρινθο της αγωνιστικής κρίσης της.

Τώρα, ζει μια άρρωστη κατάσταση. Χαμένο το Κύπελλο, με εξαίρεση θαύματος χαμένο και το πρωτάθλημα, μονάχα η αγάπη της και η διάθεση για δόξα -μπορεί να γίνει η μόνη με συνεχόμενες κατακτήσεις Τσάμπιονς Λιγκ- σε αυτή την αρρωστημένη εποχή όπου υπάρχει σχίσμα μεταξύ κοινού - αρχηγού, ο παίκτης των 100 εκατομμυρίων γκρινιάζει γιατί δεν του δίνουν την μπάλα και η απουσία του Μόντριτς ισοδυναμεί με την κατάβαση στην κόλαση, της δίνει νόημα.

Σε περίπτωση αποκλεισμού, θα μυρίσει βενζίνη στο Τσαμαρτίν. Στους χρησμούς τους τα ΜΜΕ προαναγγέλλουν τις αποχωρήσεις του Ικερ Κασίγιας και του Κάρλο Αντσελότι. Ούτε η κατάκτηση του δέκατου Τσάμπιονς Λιγκ δίνει πίστωση χρόνου στον μοναδικό κορυφαίο παίκτη γέννημα-θρέμμα του συλλόγου την τελευταία 15ετία (με εξαίρεση τον Ραούλ) και στον προπονητή που καθοδήγησε την ομάδα σε εκείνη την επιτυχία, δώδεκα χρονιά και περίπου ένα δισ. ευρώ σε μεταγραφές μετά.

Οι συναντήσεις της Ρεάλ Μαδρίτης με τη Γιουβέντους είναι πάντοτε ιδιαίτερες. Το 1998 η Ρεάλ πήρε το πρώτο της... έγχρωμο Τσάμπιονς Λιγκ και το 2003 στην ημιτελική φάση της ίδιας διοργάνωσης άρχισε η κατρακύλα των «γκαλάκτικος». Τώρα, ο Αλβαρο Μοράτα την απειλεί να τη βγάλει από τη μέση και αν επιβεβαιωθεί αυτή η πρόβλεψη τα μάτια των οπαδών θα ψάξουν για τον τεχνικό διευθυντή που κάθεται στην ίδια καρέκλα με τον πρόεδρο.

ΕΤΟΙΜΟΙ ΚΡΟΟΖ - ΜΠΕΝΖΕΜΑ, ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ

Ο Τόνι Κρόοζ και ο Καρίμ Μπενζεμά προπονήθηκαν χθες κανονικά με την υπόλοιπη ομάδα και βρίσκονται στη διάθεση του Κάρλο Αντσελότι για τον ημιτελικό με τη Γιουβέντους. Δεν λείπουν, όμως, οι αμφιβολίες. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της ισπανικής εφημερίδας «El Pais», ο Γερμανός, κρίνουν οι συμπαίκτες του πως, δεν βρίσκεται στο 100% των δυνατοτήτων του για την αναμέτρηση, αλλά ίσως οι ενοχλήσεις που νιώθει να μην του απαγορεύσουν τη συμμετοχή. Ο Κρόοζ είναι μεγάλο κεφάλαιο στην ομάδα του Ιταλού τεχνικού, περισσότερο τώρα που δεν έχει τον Λούκα Μόντριτς.

Η Ρεάλ Μαδρίτης δεν έχει άλλον παίκτη ικανό να ελέγξει τον ρυθμό ενός αγώνα. Ο πρώην άσος της Μπάγερν Μονάχου, ως εκ τούτου, λογαριάζεται για μια θέση βασικού έχοντας στο πλάι του τους Ισκο και Χάμες, αλλά δεν απέκλεισε ο Αντσελότι τη συμμετοχή του Σέρχιο Ράμος στη μεσαία γραμμή. Ταλαντεύεται μεταξύ της παράταξης του 4-3-3 ή του 4-4-2 και ο Ανδαλουσιάνος είναι ο μόνος που θα μπορούσε να ισορροπήσει τη ζυγαριά στη μεσαία γραμμή, όπου τρεις επιτελικοί μέσοι θα αναμετρηθούν με τρία 4x4 (Πογκμπά, Βιδάλ, Μαρκίζιο).

Αναλόγως με το πλάνο θα αποφασιστεί και αν θα παίξει ο Καρίμ Μπενζεμά από την αρχή του αγώνα ή αν θα μπει στο δεύτερο μέρος. Παράλληλα παραμένει ανοιχτό αν θα παίξει ο Τσιτσαρίτο ή θα προτιμηθεί -με την παρουσία του Σέρχιο Ράμος στη μεσαία γραμμή- ο σχηματισμός διδύμου Κριστιάνο Ρονάλντο - Γκάρεθ Μπέιλ στη γραμμή κρούσης.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΑΔΙΑ ΤΟΥ ΤΖΙΤΖΙ ΜΠΟΥΦΟΝ

Στις 6 Μαΐου του 2003 ο Τζίτζι Μπουφόν έμπαινε για πρώτη φορά ως γκολκίπερ της Γιουβέντους (δύο χρόνια ήταν εκεί) στο «Μπερναμπέου». Ηταν ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, η «Κυρία» έχασε με 2-1 αλλά προκρίθηκε στον τελικό. Στις 22 Φεβρουαρίου του 2005, φάση των «16» για δεύτερη φορά ο Μπουφόν στο «σπίτι» της Ρεάλ, ήττα με 1-0. Στις 23 Οκτωβρίου του 2013 πήγε για τρίτη φορά, νέα ήττα στη φάση των ομίλων με 2-1.

Μία φορά έλειψε λόγω τραυματισμού και η Γιουβέντους με δύο γκολ του Ντελ Πιέρο και γκολκίπερ τον Μάνιγκερ κέρδισε στη Μαδρίτη με 2-0 (5/11/2008). «Ο πιο καθοριστικός ποδοσφαιριστής και από τις δύο ομάδες για την έκβαση του αγώνα στη Μαδρίτη είναι ο Μπουφόν», είπε χθες ο μεγάλος Μαρτσέλο Λίπι. Και έχει απόλυτο δίκιο. Με τη Ρεάλ να είναι πάντα καταιγιστική επιθετικά στα εντός έδρας ματς, η απόδοση του Μπουφόν θα καθορίσει εν πολλοίς την αναμέτρηση. Σε ένα γήπεδο «μαύρη τρύπα» γι' αυτόν, ο Τζίτζι Μπουφόν κουβαλάει απόψε στις πλάτες του τις ελπίδες όλων των «μπιανκονέρι» ανά τον κόσμο.

Η ΖΥΓΑΡΙΑ ΥΠΕΡ ΠΟΓΚΜΠΑ

Ενδοιασμοί υπάρχουν ακόμη για το αν είναι απόλυτα έτοιμος για ένα τόσο μεγάλο ματς μετά την απουσία του λόγω τραυματισμού. Βάζοντας όμως αυτό από τη μία πλευρά της ζυγαριάς και τα υπέρ από την άλλη, γέρνει εύκολα η πλάστιγγα προς τη χρησιμοποίησή του στην αρχική ενδεκάδα. Ο λόγος φυσικά για τον Πολ Πογκμπά, που όλα δείχνουν πως θα είναι στην αρχική ενδεκάδα στο αποψινό ματς. Ο Γάλλος μέσος δεν είχε αγωνιστεί στο παιχνίδι των δύο ομάδων στο Τορίνο και θα είναι η μοναδική αλλαγή του Αλέγκρι στην ενδεκάδα, παίρνοντας τη θέση του Στουράρο.

Ο Πογκμπά μπορεί να μην είναι στην καλύτερη φυσική κατάσταση και σε αυτόν τον τομέα ο Στουράρο (ή ο Περέιρα) να πρόσφερε περισσότερα, αλλά ο Αλέγκρι ζύγισε και άλλα πράγματα. Πρώτα απ' όλα το πόσο πολύ υπολογίζει η Ρεάλ τον Πογκμπά και τη σαφώς μεγαλύτερη απειλή του Γάλλου από τους δύο άλλους παίκτες. Μα πάνω απ' όλα σε ένα ματς που παίζεται πρόκριση σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ και μπορεί αυτή να κριθεί από μια ατομική ενέργεια, ο Πογκμπά είναι μεγάλο ατού. Ο Γάλλος μπορεί να κάνει το απρόσμενο, μπορεί να κάνει το διαφορετικό, μπορεί να κάνει αυτό που να αλλάξει τη ροή ενός αγώνα.