Μυτιλήνη: «Έλα και θα δεις», Κραυγή αγωνίας των κατοίκων. Όταν οι αξίες...δοκιμάζονται. Αποκλειστικό ρεπορτάζ avatonpress.gr [φώτο]
του συνεργάτη Θεόδωρου Ηλία
Τις τελευταίες μέρες το
ζήτημα των προσφύγων στη χώρα μας φαίνεται ότι επιτέλους καταλαμβάνει την αρμόζουσα
θέση στα δελτία ειδήσεων, αφού εδώ και καιρό είχε παραμεριστεί λόγω των ειδήσεων
οικονομικού περιεχομένου που είχαν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον της ενημέρωσης.
Στη Λέσβο το ζήτημα απασχολεί τη ζωή των κατοίκων εδώ και μήνες και η κατάσταση έχει φτάσει σε σημείο που αδυνατεί ο ανθρώπινος λόγος να περιγράψει. Η σχεδόν σταθερή απάντηση των κατοίκων του νησιού στην ερώτηση τι γίνεται με τους πρόσφυγες στο νησί ήταν: «Έλα και θα δεις». Είναι μία απάντηση η οποία εμπεριέχει από μόνη της την αδυναμία ή έστω, στην καλύτερη περίπτωση, τη δυσκολία περιγραφής της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στο νησί.
«Έλα και θα δεις»!
Η αδυναμία να περιγραφεί η κατάσταση είναι υπαρκτή, ακριβώς γιατί σε αυτό που αντικρίζει κανείς εμπλέκονται οι σκέψεις και το θυμικό! Άνθρωποι στοιβάζονται σε χώρους που έχουν ονομαστεί καταυλισμοί χωρίς τις στοιχειώδεις προβλέψεις υγιεινής, η κρατική παρουσία είναι ελλιπής, ενώ εμφανίζεται αδυναμία παροχής πρώτων βοηθειών, όταν αυτό είναι αναγκαίο λόγω του τεράστιου όγκου των μετακινούμενων πληθυσμών.
Οι σκηνές εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των προσφύγων στήνονται δίπλα στον κεντρικό δρόμο που ενώνει την πρωτεύουσα με το βόρειο μέρος του νησιού, ενώ η έλλειψη υποδομών τους οδηγεί να πλένονται σε αυτοσχέδιες βρύσες που βρίσκονται σε διάφορα σημεία. Σε όλα αυτά εμφανής είναι η παρουσία των παιδιών ως των μεγαλυτέρων θυμάτων αυτής της απαράδεκτης κατάστασης.
Στη Λέσβο το ζήτημα απασχολεί τη ζωή των κατοίκων εδώ και μήνες και η κατάσταση έχει φτάσει σε σημείο που αδυνατεί ο ανθρώπινος λόγος να περιγράψει. Η σχεδόν σταθερή απάντηση των κατοίκων του νησιού στην ερώτηση τι γίνεται με τους πρόσφυγες στο νησί ήταν: «Έλα και θα δεις». Είναι μία απάντηση η οποία εμπεριέχει από μόνη της την αδυναμία ή έστω, στην καλύτερη περίπτωση, τη δυσκολία περιγραφής της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στο νησί.
«Έλα και θα δεις»!
Η αδυναμία να περιγραφεί η κατάσταση είναι υπαρκτή, ακριβώς γιατί σε αυτό που αντικρίζει κανείς εμπλέκονται οι σκέψεις και το θυμικό! Άνθρωποι στοιβάζονται σε χώρους που έχουν ονομαστεί καταυλισμοί χωρίς τις στοιχειώδεις προβλέψεις υγιεινής, η κρατική παρουσία είναι ελλιπής, ενώ εμφανίζεται αδυναμία παροχής πρώτων βοηθειών, όταν αυτό είναι αναγκαίο λόγω του τεράστιου όγκου των μετακινούμενων πληθυσμών.
Οι σκηνές εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των προσφύγων στήνονται δίπλα στον κεντρικό δρόμο που ενώνει την πρωτεύουσα με το βόρειο μέρος του νησιού, ενώ η έλλειψη υποδομών τους οδηγεί να πλένονται σε αυτοσχέδιες βρύσες που βρίσκονται σε διάφορα σημεία. Σε όλα αυτά εμφανής είναι η παρουσία των παιδιών ως των μεγαλυτέρων θυμάτων αυτής της απαράδεκτης κατάστασης.
Στη Λέσβο και στα άλλα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου
αυτό το καλοκαίρι δοκιμάζονται οι αξίες και τα ιδεώδη του δυτικού πολιτισμού, καταστρατηγούνται
βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, υπονομεύεται η ανθρωπιά και η αξιοπρέπεια με τους Ευρωπαίους
Εταίρους μάλλον να εθελοτυφλούν και να κωφεύουν μπροστά στο πρόβλημα που το θεωρούν
ξένο και έχουν παραπέμψει τη λύση σε μια χώρα που η ίδια και λόγω της
υφιστάμενης οικονομικής κατάστασης αδυνατεί να ανταποκριθεί σ’ αυτήν αποτελεσματικά.
Ο σεβασμός στους πρόσφυγες πολέμου είναι ή πρέπει να είναι μονόδρομος για το σύνολο της Ευρώπης, ως κοιτίδας των ανθρωπιστικών αξιών και όχι για μία ή δύο μόνο χώρες της ευρωπαϊκής μεθορίου.
Ο σεβασμός στους πρόσφυγες πολέμου είναι ή πρέπει να είναι μονόδρομος για το σύνολο της Ευρώπης, ως κοιτίδας των ανθρωπιστικών αξιών και όχι για μία ή δύο μόνο χώρες της ευρωπαϊκής μεθορίου.
