ΡΕΚΚ: Χριστουγεννιάτικες Ευχες μέσα σπο την ποίηση
Ριζοσπαστική Ενωτική Κίνηση Καλαμαριάς
Μεταμορφώσεως 9,ισόγειο,τηλ./φαξ : 2313
314396
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ
ΕΥΧΕΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
Σας ευχόμαστε καλές γιορτές με στίχους γνωστών Ελλήνων ποιητών, που συνδέουν το θρησκευτικό αίσθημα
των ημερών με μία διαφορετική αισθητική
προσέγγιση και έναν άλλο κοινωνικό και πολιτικό προβληματισμό:
Κώστας Βάρναλης
Χρησιμοποιεί
τη μορφή της Παναγίας για να εκφράσει τον πόνο της μάνας για το παιδί που θα
φέρει στον κόσμο και τα κακά προαισθήματα που έχει για την τύχη που το
περιμένει.
«Πού να σε κρύψω
γιόκα μου
Να μη σε φτάνουν οι
κακοί;
Σε ποιο νησί του
Ωκεανού , σε ποιάν κορφή ερημική;
Δε θα σε μάθω να
μιλάς και τ’ άδικο φωνάξεις.
Ξέρω, πως θα’ χεις
την καρδιά τόσο καλή , τόσο γλυκή,
Που μες στα βρόχια
της οργής, ταχιά θε να σπαράξεις…»
Οδυσσέας Ελύτης
«Πολλά δε θέλει ο
άνθρωπος
Να΄ ν ΄ήμερος
Να ’ναι άκακος
Λίγο φαί λίγο κρασί
Χριστούγεννα κι Ανάσταση…»
Τάσος Λειβαδίτης
«Ένα άλλο βράδυ τον άκουσα να κλαίει δίπλα.
Χτύπησα την πόρτα
και μπήκα.
Μου΄δειξε πάνω στο
κομοδίνο ένα μικρό ξύλινο σταυρό.
“Eίδες -μου λέει – γεννήθηκε
η ευσπλαχνία”.
Eσκυψα τότε το
κεφάλι κι έκλαψα κι εγώ.
Γιατί θα περνούσαν
αιώνες και αιώνες
Και δε θα΄χαμε να
πούμε τίποτε ωραιότερο απ΄αυτό.
Άγγελος Σικελιανός
Περιγράφει
στη δική του «Γέννηση» (1919) την πορεία της Παναγίας στο σπήλαιο.
«Απ΄όλα Εκείνη λόγιαζε τα πλάσματα
Πώς σ΄ Ένα
Ποτάμια οι πόνοι
ετρέχανε κι αστέρευτοι κρουνοί
Κι αν ήτανε τα
σπλάχνα της ν΄ ανοίξουν ματωμένα
Πως ματωμένοι θ
΄άνοιγαν μαζί τους κι οι ουρανοί».
Μίλτος Σαχτούρης
Συνδέει
τους χριστουγεννιάτικους στίχους με τα γεγονότα του Εμφυλίου πολέμου
«Σημαία ακόμη τα
δόκανα στους δρόμους
Τα μαγικά σύρματα
Τα σταυρωτά
Και τα σπίρτα
καμένα
Και
πέφτει η οβίδα στη φάτνη
Του
μικρού Χριστού
Το αίμα το αίμα το
αίμα…»
Νικηφόρος Βρεττάκος
Στο
«Παιδί με τη Σάλπιγγα» απευθύνει έκκληση στον Κύριο να τον ακούσει και να
απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο.
«Αν μπορούσες να
ακουστείς
Θα σου έδινα την
ψυχή μου
Να την πας ως την
άκρη
Του κόσμου.
Να
την κάνεις περιπατητικό
Αστέρι
ή ξύλα
Αναμμένα
για τα Χριστούγεννα
Στο
τζάκι του Νέγρου
Ή του
Έλληνα χωρικού.
Να την κάνεις
ανθισμένη μηλιά
Στα παράθυρα των
φυλακισμένων…»
Από
την εφημερίδα «Το ΧΩΝΙ» (25 Δεκεμβρίου 2016)
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!
