Πάμε για εκλογές λοιπόν!... άρθρο του Μάκη Διάκου

Πάμε για εκλογές λοιπόν!

του Μάκη Διάκου


Ο ΓΑΠ, ο Γιωργάκης, ο Παπανδρέου Γ΄, ο Τζέφρυ λοιδορήθηκε όσο κανείς άλλος Έλληνας πολιτικός μεταπολιτευτικά. Όποια θέση κι αν κατείχε. Του έβγαινε η αλυσίδα από το ποδήλατο κι έπεφτε με 70 χιλμ/ώρα και ήταν μπούφος ενώ ο ομόλογος του την ίδια ώρα απολάμβανε σουβλάκια στου Μπαϊρακτάρη κι έπαιζε playstation, τον έπιανε φουρτούνα καθώς αθλούταν με το κανό του κι έβγαινε εσπευσμένα στην κοντινότερη ακτή και ήταν αυτός που έχανε το δρόμο όταν ο άλλος μετρούσε το βάρος του σε δημοσιότητα ως ¨καταλληλότερος", διαπραγματεύτηκε και πέτυχε με τον αείμνηστο Γιάννο Κρανιδιώτη την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. με μόνη υποχρέωση της Κύπρου να ΕΓΚΡΙΝΕΙ ή να ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ με καθολικό δημοψήφισμα ο Κυπριακός λαός το σχέδιο Ανάν, κι όλοι, (χωρίς μάλιστα κάποιοι να παίρνουν θέση), τον χαρακτήριζαν προδότη (επειδή, ως όφειλε, θεώρησε τον Κυπριακό λαό ως μόνο αρμόδιο να το κρίνει, ούτε το Υπουργικό Συμβούλιο, ούτε την Κυβέρνηση, ούτε καν το Κοινοβούλιο, παρά τον κατ΄ εξοχήν υπεύθυνο και κυρίαρχο Κυπριακό λαό).
Μίλησε πρώτος (2007) για αυτονομία της πολιτικής έναντι των μέσων ενημέρωσης και των αγορών και δεν του το συγχώρεσαν ποτέ, εγκαινίασε δημοκρατικές διαδικασίες πρωτοφανής για την εκλογή πρόεδρου μεγάλου κόμματος εξουσίας (του ΠΑΣΟΚ το 2004) και τον κορόιδεψαν ως μόνο υποψήφιο, τις επανέλαβε το 2007 με όλο το σύστημα ΜΜΕ κόντρα και με αντίπαλο το φαβορί Ευάγγελο Βενιζέλο και τις κέρδισε πανηγυρικά. Έκτοτε ανάγκασε και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα κι οργανισμούς να συμπεριφέρονται έτσι (ακόμη και μεγάλα Ευρωπαϊκά κόμματα, όπως οι Σοσιαλιστές της Γαλλίας). Το Μάιο του 2009, στις Ευρωεκλογές, ο τότε πρωθυπουργός διαβεβαίωνε το έλλειμμα στο 3,9%, ο πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδας, τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς (προεκλογικά) περιόριζε δημόσια το έλλειμμα σε για μονοψήφιο αριθμό, για να κλείσει εν τέλει ο προϋπολογισμός με έλλειμμα στο 16% του ΑΕΠ. Κουβέντα γι αυτό. Ούτε για το δημοσιονομικό έλλειμμα, ούτε για την καθοριστική περίοδο εκτόξευσης του χρέους.
Χρήματα υπάρχουν διαβεβαίωσε προεκλογικά το 2009 προσδιορίζοντας παράλληλα με πρόταση τον τρόπο πως αυτά θα γίνουν κοινωνικό αγαθό και παραγωγικός πλούτος, το αυτονόητο δηλαδή που όφειλε να πει ο κάθε εχέφρων αστός σοσιαλδημοκράτης πολιτικός ηγέτης. Οι συκοφάντες του κράτησαν τη φράση "λεφτά υπάρχουν" για να τονίσουν δήθεν την ανεδαφική του υπόσταση. Δεν λοιδορήθηκε και δεν παραποιήθηκε ποτέ τόσο πολύ φράση ηγέτη ΕΚΑΤΕΡΟΘΕΝ του πολιτικού φάσματος. Σαν πρόεδρος της κυβέρνησης, εν μέσω κρίση, καθιέρωσε το open gov, την "ΔΙΑΥΓΕΙΑ" (δύο φορές προσπάθησε η νυν κυβέρνηση να την καταργήσει), τον "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ". Έκανε παράλληλα αναστολή διορισμών στο δημόσιο, καθιέρωσε το 1:10 στις προσλήψεις / απολύσεις ώστε να ανακόψει τις δαπάνες και το έλλειμμα, καθιέρωσε την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, απελευθέρωσε έστω μερικώς έστω κι ορισμένα μόνο κλειστά επαγγέλματα, έκανε και λανθασμένες οριζόντιες περικοπές και αδικίες σε κλάδους εργαζομένων και συνταξιούχων, που σήμερα όμως μοιάζουν ελάσσονες μπροστά στην καταιγίδα των (ανομολόγητων ακόμα) μέτρων του δευτέρου μνημονίου. Πάντως οι μόνες, έστω λίγες, μεταρρυθμίσεις που έγιναν εν μέσω κρίσης, πραγματοποιήθηκαν από την κυβέρνηση του.
Και οι τίτλοι τέλους πέσαν όταν σχεδόν ούτε ένας Έλληνας πολίτης δεν υπερασπίστηκε το δικαίωμα του να κάνει δημοψήφισμα. Άλλοι (αυτοί που ΟΜΟΦΩΝΑ το ενέκριναν στο Υπουργικό Συμβούλιο της προηγούμενης μέρας) θεώρησαν πως τελειώνοντας με τον ΓΑΠ θα ανοίξει για λογαριασμό τους η πόρτα της εξουσίας κι άλλοι πως τελειώνοντας με τον ΓΑΠ, θα τελείωναν και με τα μνημόνια. Σε όλα αυτά αδικήθηκε κατάφωρα όσο κανένας άλλος Έλληνας πολιτικός ηγέτης. Μέχρι 500 εκατομμύρια ? είχε σε καταθέσεις η μητέρα του Μάργκαρετ σύμφωνα με τη λίστα Λαγκάρτ (την οποία παρεμπιπτόντως, ουδέποτε είδε η δημοσιότητα πλήρως). Τον αδίκησαν κι αυτοί που έφεραν το κατά πολύ βαρύτερο δεύτερο μνημόνιο χωρίς ποτέ να μας εξηγήσουν γιατί δεν τον στήριξαν στο πρώτο, (που ίσως να σωζόταν η παρτίδα -πατρίδα μόνο με αυτό) χωρίς ποτέ να μας εξηγήσουν γιατί, παρά μόνο έσπευσαν τον Ιούλιο του 2011 να παραλάβουν την προεδρία της κυβέρνησης από το πρωθυπουργό του 44%, όταν απλά τους ζητήθηκε συνεργασία για να αντιμετωπιστεί η πρωτοφανής δημοσιονομική κρίση που ήδη γινόταν οικονομική και κοινωνική και πολιτική. Αλλά κι αυτοί που εναντιώνονται και στα δύο μνημόνια δεν εξήγησαν ποτέ γιατί δεν στήριξαν το δημοκρατικό δικαίωμα του δημοψηφίσματος το Νοέμβριο του 2011 κι οδηγηθήκαμε σε εξαμβλωματική κυβέρνηση.
Σε ότι με αφορά δύο πολιτικά λάθη του καταλογίζω: Το Μάιο του 2010, έπρεπε να ζητήσει αυξημένη πλειοψηφία στη βουλή για την έγκριση του πρώτου μνημονίου (180 ή και 200 ψήφους) γιατί με άλλο πρόγραμμα εκλέχθηκε και δεν νομιμοποιείτο να να το ψηφίσει με απλή πλειοψηφία. Και το δεύτερο πολιτικό λάθος του ήταν το Νοέμβριο του 2011 που έπρεπε να ολοκληρώσει τη διαδικασία του δημοψηφίσματος (όπως ήταν φανερό αλλά κι όπως αποδείχθηκε χρόνος υπήρχε) ή να έπεφτε από τη βουλή, όπως δηλαδή κάνουν οι εκλεγμένοι Πρωθυπουργοί.
Και για αυτά τα δύο πολιτικά λάθη κι ελλείμματα του αισθάνομαι πολιτική μοναξιά καθώς ούτε οι πολιτικοί του αντίπαλοι δεν του τα καταλογίζουν. Ίσως γιατί αν του καταλογίσουν θα πρέπει να εξετάσουν και τη δική τους στάση τις αντίστοιχες περιόδους. 
 
Μάκης Διάκος
Θεσσαλονίκη 3-1-2015


Το avatonpress.gr είναι ανεξάρτητο ενημερωτικό site και στηρίζεται μόνο σε σας. Κάνοντας κλικ στις διαφημίσεις μας βοηθάτε να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας! Ευχαριστούμε εκ των προτέρων!

Σχολίασε κι εσύ!