«Ήρθε, ήρθε χελιδόνα,
ήρθε κι άλλη μεληδόνα,
κάθισε και λάλησε,
και γλυκά κελάηδησε:
Μάρτη, Μάρτη μου καλέ,
και Φλεβάρη φοβερέ,
κι αν φλεγίσεις κι αν τσικνίσεις,
καλοκαίρι θα μυρίσεις.
Κι αν χιονίσεις, κι αν κακίσεις,
πάλιν άνοιξη θ' ανθίσεις».

Τα κάλαντα της άνοιξης τραγούδησαν στο Δήμαρχο Παύλου Μελά κ. Δημήτρη Δεμουρτζίδη λιλιπούτειοι «χελιδονιστές» από το 19^ο Νηπιαγωγείο Σταυρούπολης. 

Τα μικρά παιδιά συνοδεύονταν από τους κηδεμόνες τους, ενώ με τις χαρούμενες φωνές τους ξεσήκωσαν το Δημαρχείο κι έφεραν μια νότα αισιοδοξίας. Μαζί τους είχαν και τις απαραίτητες «χεληδόνες», που είναι ομοιώματα χελιδονιών στολισμένα με χαρτάκια και φύλλα, τις οποίες στροβίλιζαν στον αέρα.

Από τη μεριά του ο Δήμαρχος Παύλου Μελά χάρηκε ιδιαίτερα με την απρόσμενη επίσκεψη των παιδιών και αφού τα ευχαρίστησε τους μοίρασε γλυκά και παραμύθια. Μάλιστα, σε μια συγκινητική στιγμή, τα παιδιά ανέφεραν ότι τα χρήματα τα οποία μάζευαν με τα μικρά τους καλαθάκια προορίζονται για τα παιδιά με σύνδρομο down και για το Ελληνικό Παιδικό Χωριό στο Φίλυρο.
Το έθιμο των ανοιξιάτικων καλάντων έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα, όταν ακόμη ο Μάρτης ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου και με το τραγούδι τους ήθελαν να τον «καλοπιάσουν», ώστε να έχει καλό καιρό, να διώξει το Φλεβάρη και ν' αρχίσει η ανθοφορία της άνοιξης. Ονομάζονται αλλιώς «χελιδονίσματα» και γι' αυτό το λόγο κρατούσαν μαζί τους ένα ομοίωμα που λέγεται «χεληδόνα». Τα χελιδονίσματα απαντώνται σήμερα σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, ενώ σε κάποια μέρη τα τραγουδάνε την 21^η Μαρτίου (ημέρα της εαρινής ισημερίας).