“Σαν σήμερα πριν 16 χρόνια” ... απο ένα φίλο Παοκτσή [φώτο] [video]
Αν υπάρχει μια ημερομηνία που να είναι χαραγμένη στη μνήμη όλων των οπαδών της ομάδας μου, δηλαδή του ΠΑΟΚ, αυτή είναι η σημερινή: 4 Οκτωβρίου 1999.
Δεν κατέκτησε κάποιον τίτλο η ομάδα, δεν κερδίσαμε κάποιον μεγάλο αγώνα, ούτε εγκαινιάσαμε κάποιο γήπεδο, αντιθέτως συνέβη κάτι πολύ άσχημο: Σε ατύχημα με λεωφορείο στα Τέμπη έχασαν τη ζωή τους 6 νέα παιδιά που επέστρεφαν από εκδρομή στην Αθήνα για τον αγώνα Παναθηναϊκός - ΠΑΟΚ.
Χαράλαμπε, Δημήτρη, Χριστίνα, Αναστάσιε, Γιώργο, Κυριάκο η αγάπη σας για τον ΠΑΟΚ σας έφερε εδώ, σας άφησε εδώ, συνέχισε παραπέρα και αποτέλεσε παράδειγμα αφοσίωσης και πίστης στα τέσσερα γράμματα για όσους κάθονται δίπλα στις θέσεις σας, θυμούνται τις εκδρομές σας και δακρύζουν όταν γυρίζουν σ΄εκείνο το δύσκολο βράδυ του Οκτωβρίου του ‘99.
Τα ξημερώματα το λεωφορείο είχε πια ησυχάσει, η κούραση ήταν μεγάλη, όπως κάθε φορά που «τρώγατε» εκατοντάδες χιλιόμετρα σε μια μέρα, μόνο και μόνογια να είστε εκεί, δίπλα στον ΠΑΟΚ, να του δείχνετε τι θα πει αφοσίωση, να «εκπαιδεύετε» με την αυταπάρνησή σας όποιον νέο έμπαινε στην οικογένειά μας… Η αλλαγή του οδηγού δεν έγινε αντιληπτή, ήταν όμως μοιραία…
Σε μια αδέξια προσπέραση δύο μόλις χιλιόμετρα από τα διόδια των Τεμπών, ο έλεγχος χάθηκε και το λεωφορείο του συνδέσμου Κορδελιού βρέθηκε στο κενό…
Έχουν διατυπωθεί χιλιάδες «γιατί», έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες αναμνήσεων από όσους γλίτωσαν από το τρομερό δυστύχημα στα Τέμπη. Για τον ίδιο τον ΠΑΟΚ εξάλλου η μνήμη είναι βασικό συστατικό της διατήρησης του χαρακτήρα και των αξιών που ένωσαν τόσες χιλιάδες ψυχών να φωνάζουν τα ίδια συνθήματα, να χειροκροτούν το ίδιο έμβλημα, να θυσιάζουν και να θυσιάζονται…
Προστέθηκε άλλο ένα σύνθημα από τότε παιδιά. Θα το τραγουδούσατε κι εσείς, αν δεν ήταν για εσάς: «Αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε…».
Απερίγραπτο ρίγος…
Να νιώθετε περήφανοι που εκείνη τη στιγμή γίνονται πραγματικά όλοι ένα…!!!
