Ατομική έκθεση ζωγραφικής του Κωνσταντίνου Σπυρόπουλου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Η «Προσωρινή Αθανασία» εγκαινιάζεται στις 15 Δεκεμβρίου στις 18.00

Ο διακεκριμένος εικαστικός και καθηγητής πνευμονολογίας Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος παρουσιάζει την ατομική έκθεση ζωγραφικής του με τίτλο «Προσωρινή Αθανασία» που θα εγκαινιαστεί τη Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου στις 18:00 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (Φουαγιέ του 3ου ορόφου).

Μέσα από τα έργα του o Σπυρόπουλος, που είναι γιατρός και καλλιτέχνης, πραγματεύεται την προσωρινή αθανασία που προφέρει η τέχνη.

Με συμμετοχή σε 12 Biennale και σε 22 Art Fair, βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς, ακαδημαϊκή θητεία, παρουσίαση έργων του σε γκαλερί και μουσεία της Ελλάδας και του εξωτερικού, ο δημιουργός έρχεται στην πόλη μας με μια έκθεση που θα συζητηθεί.

«Στόχος είναι η εξάλειψη της απόστασης μεταξύ Τέχνης και καθημερινής ζωής ώστε η καθημερινότητα να αποτελεί μια μορφή καλλιτεχνικής και πολιτικής πράξης. Πρέπει ο καταναλωτής του έργου τέχνης να μπορεί να το χειρίζεται και να συμμετέχει στον τρόπο παρουσίασής του», εξηγεί ο καλλιτέχνης.

Η επιμελήτρια της έκθεσης Ελένη Σιμώνη αναφέρει: «Η “Προσωρινή Αθανασία” παρουσιάζει το έργο του Κωνσταντίνου Σπυρόπουλου ως ένα πεδίο όπου το φως, η μνήμη και η ανθρώπινη ευθραυστότητα συνυπάρχουν διακριτικά αλλά ουσιαστικά. Η ιδιότητά του ως καθηγητής πνευμονολογίας δεν γίνεται θέμα ούτε εικαστικό εργαλείο· λειτουργεί υπόγεια, ως εσωτερική γνώση του ορίου.

Παράλληλα, η καλλιτεχνική του ταυτότητα παραμένει καθαρή: η ζωγραφική του δεν εξηγεί, αλλά νιώθει ».

Στα εγκαίνια την Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 18.00 την έκθεση θα προλογίσουν:

-ο Υφυπουργός Πολιτισμού κ. Ιάσονας Φωτήλας

-ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης κ. Χρίστος Γαλιλαίας -η Πρόεδρος του Δ.Σ. και Γενική Διευθύντρια του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης κυρία Ξένια Καλδάρα -η επιμελήτρια της έκθεσης και εικαστικός Ελένη Σιμώνη

-και ο καλλιτέχνης.

Ώρες λειτουργίας Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης: Δευτέρα έως Σάββατο 10.00-18.00.

Διάρκεια από 15 Δεκεμβρίου 2025 έως 15 Ιανουαρίου 2026.

Είσοδος ελεύθερη.

 

Πληροφορίες : www.tch.gr

Η έκθεση γίνεται σε συμπαραγωγή του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης και του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.

Τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού.

Θερμές ευχαριστίες στον Υφυπουργό Πολιτισμού Ιάσωνα Φωτήλα, στην Πρόεδρο του Δ.Σ. και Γενική Διευθύντρια του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης κυρία Ξένια Καλδάρα, στον Πρόεδρο του Μεγάρου Θεσσαλονίκης Αντώνη Γυφτόπουλο και τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή Χρίστο Γαλιλαία.

 

Επιμελητικό Σημείωμα - "Προσωρινή Αθανασία"

Ο Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος είναι από εκείνους τους ανθρώπους που “δεν θα μπορούσαν να μην είναι γιατροί”. Η καθημερινή επαφή με το νήμα της ζωής των άλλων, την ευθύνη, το σώμα και το όριό του έχει διαμορφώσει βαθιά την ταυτότητά του. Την ίδια στιγμή, είναι εξίσου ξεκάθαρο πως δεν θα μπορούσε να μην είναι και καλλιτέχνης. Η ζωγραφική λειτουργεί για εκείνον σαν δεύτερη αναπνοή: ένα ξέσπασμα χρωμάτων που καταλαγιάζει όσα σκέφτεται και βιώνει μέσα στη διπλή του ζωή.

Η έκθεση “Προσωρινή Αθανασία” παρουσιάζει το έργο του ως ένα πεδίο όπου το φως, η μνήμη και η ανθρώπινη ευθραυστότητα συνυπάρχουν διακριτικά αλλά ουσιαστικά. Η ιδιότητά του ως καθηγητής πνευμονολογίας δεν γίνεται θέμα ούτε εικαστικό εργαλείο· λειτουργεί υπόγεια, ως εσωτερική γνώση του ορίου. Παράλληλα, η καλλιτεχνική του ταυτότητα παραμένει καθαρή: η ζωγραφική του δεν εξηγεί, αλλά νιώθει.

Τα αυτόφωτα έργα με νέον, τα απαλά αλλά έντονα περάσματα χρώματος, οι παιδικές γραμμές, τα νησιά, η Coca-Cola, η αισθητική ενός πίνακα του ’80 σε χώρο αναμονής — όλα συγκροτούν μια μνήμη οικεία, σχεδόν προσωπική. Εικόνες που μοιάζουν να έχουμε ξαναδεί χωρίς να θυμόμαστε πού· έργα που συναντά το βλέμμα όταν περιμένει μια απάντηση ή διασχίζει έναν διάδρομο κλινικής. Στο χέρι του Σπυρόπουλου το φως γίνεται περισσότερο από φωτισμός: γίνεται ίχνος ζωής.

Το νέον εδώ δεν εντυπωσιάζει· λειτουργεί ως σιωπηλή συνθήκη. Τα έργα ενεργοποιούνται όταν τα επιλέξει ο θεατής — η θέαση γίνεται συμμετοχή και χρόνος. Η προσωρινή αθανασία δεν αφορά μόνο τη νίκη πάνω στη φθορά, αλλά τη στιγμή που το έργο υπάρχει επειδή κάποιος το φωτίζει. Μια πράξη επιλογής.

Στο σύμπαν του υπάρχει κάτι οικείο και ταυτόχρονα παλιομοδίτικο: μορφές και μικροί ήρωες ενός προσωπικού, pop παρελθόντος εμφανίζονται σαν συνοδοί που ζητούν απλώς να τους κοιτάξεις. Όπως ένας γιατρός που δίνει ελπίδα γνωρίζοντας ότι κάθε ελπίδα είναι από τη φύση της προσωρινή.

Οι γιατροί κινούνται ανάμεσα στη ραγδαία εξέλιξη της επιστήμης, που συχνά αντιμετωπίζεται σαν νέα μορφή πίστης, και στις εξωπραγματικές προσδοκίες μιας κοινωνίας που τους αποδίδει χαρακτηριστικά παντοδυναμίας, το λεγόμενο God syndrome. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, η ζωγραφική του Σπυρόπουλου γίνεται τρόπος ισορροπίας: μια ήρεμη μετάφραση της εμπειρίας σε εικόνες.

Αν ο γιατρός δίνει χρόνο, ο καλλιτέχνης τον μετατρέπει σε διάρκεια. Και ο Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος, μέσα από αυτή την ισορροπία δύναμης και ευαισθησίας, μοιάζει να συνομιλεί με κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο — μια φωνή του κόσμου που αγγίζει το όριο του θείου και μας θυμίζει, ή μας ρωτά, προς τα πού πηγαίνουμε.

Ελένη Σιμώνη

Περισσότερα: www.kostas-spiropoulos.com.