Το Θέατρο Τεχνών συνεχίζει δυναμικά

τη Βραδινή Σκηνή

με πέντε νέες παραστάσεις!

Στο πλαίσιο της διαρκούς του προσπάθειας να ενισχύσει και να εμπλουτίσει το καλλιτεχνικό τοπίο της πόλης, το Θέατρο Τεχνών συνεχίζει δυναμικά τη λειτουργία της Βραδινής Σκηνής, παρουσιάζοντας ένα νέο κύκλο παραστάσεων που φέρνουν στο προσκήνιο τον σύγχρονο καλλιτεχνικό προβληματισμό και τον θεατρικό πειραματισμό.

Η Βραδινή Σκηνή φιλοξενεί τόσο τοπικά καλλιτεχνικά σχήματα όσο και επιλεγμένες αθηναϊκές παραγωγές, δημιουργώντας έναν γόνιμο διάλογο ανάμεσα σε διαφορετικές αισθητικές προσεγγίσεις, σκηνικές γλώσσες και δημιουργικές αναζητήσεις. Κοινός παρονομαστής όλων των παραστάσεων είναι η τόλμη, η σύγχρονη ματιά και η ανάγκη για καλλιτεχνική έκφραση που συνομιλεί με την εποχή μας. Με γνώμονα τον σύγχρονο πολιτισμό και την ανάδειξη νέων φωνών, το Θέατρο Τεχνών επιδιώκει να λειτουργήσει ως ζωντανός πυρήνας δημιουργίας και ανταλλαγής ιδεών.

Οι νέες παραστάσεις της Βραδινής Σκηνής απευθύνονται σε ένα κοινό που αναζητά το καινούργιο, το τολμηρό και το ουσιαστικό, επιβεβαιώνοντας το όραμα του Θεάτρου Τεχνών ως σημείο αναφοράς για τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία στην πόλη.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ

“ΟΙ ΜΠΛΑΝΣ” - από την ομάδα Επί

14 & 15 Φεβρουαρίου 2025 στις 21:00

Σύλληψη/σκηνοθεσία: ομάδα Επί Εκατό

Επί σκηνής: Ελπίδα Μπαρούτα, Μαρκέλλα Μαλαγάρη, Κώστας Κασιδάκης (μουσικός)

Η ομάδα Επί Εκατό, μια ομάδα θεατρικού πειραματισμού από την Αθήνα, εμπνέεται από το έργο "Λεωφορείον ο Πόθος" του Τένεσι Ουίλιαμς και παρουσιάζει τη δουλειά της στη Θεσσαλονίκη μετά από την επιτυχία στο Θέατρο Επί Κολωνώ. Στη σκηνή, δύο γυναίκες συνθέτουν τον χαρακτήρα της Μπλανς, φωτίζοντας δύο όψεις της ίδιας ψυχής και παίζοντας με τα όρια μεταξύ αλήθειας και φαντασίας. Μια παράσταση βαθιά ανθρώπινη, σωματική και συναισθηματικά έντονη, που εξερευνά την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη για φως και στη δύναμη του σκοταδιού.

“Οι Μπλανς” είναι ένα έργο για τη μνήμη, την ψευδαίσθηση, την επιθυμία για φως και την αντοχή του ανθρώπου. Μια σύγχρονη θεατρική πρόταση που συνομιλεί με ένα κλασικό πρόσωπο της παγκόσμιας δραματουργίας, δίνοντάς του νέα πνοή και νέα σκηνική ζωή.

ΠΡΟΠΏΛΗΣΗ εισιτηρίων:

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/oi-mplans-apo-tin-omada-epi-ekato/

__________________________________________________________

“FOOTBALL: Το παιχνίδι της ανθρωπότητας” του Θανάση Τριαρίδη

20, 21, 22, 27, 28 Φεβρουαρίου & 1 Μαρτίου στις 21:00

Ερμηνεύει ο Σήφης Πολυζωίδης

Σκηνοθεσία: Τριαντάφυλλος Δελής

Ο προφητικός μονόλογος των 7 ρόλων , με την εμβληματική ερμηνεία  του Σήφη Πολυζωίδη, επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη για 6 μοναδικές  παραστάσεις.

Το FOOTBALL είναι μια πολιτική σάτιρα , ένας καυστικός μονόλογος που αναλύει την ιστορία της ανθρωπότητας μέσα από την ιστορία του ποδοσφαίρου ,ξεκινώντας από το 1500 μ.Χ. Μιλάει για ένα αρχαίο ένστικτο του ανθρώπου να "κλωτσάει" και για μια άγρια ψυχή που βρίσκεται θαμμένη μέσα μας.

Πρόκειται για ένα έργο που ήρθε να μας αφυπνίσει , να μας "μετακινήσει" από  την ασφάλεια της "καρέκλας" (ως κοινό) και να μας φέρει αντιμέτωπους με τις ευθύνες μας σε σχέση με την πορεία της ανθρωπότητας.

Η συμμετοχή του κοινού είναι απαραίτητη για την εξέλιξη της παράστασης…

ΠΡΟΠΏΛΗΣΗ εισιτηρίων:

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/football-to-paixnidi-tis-anthropotitas/_____________________________________________________

“OFFLINE: εκτός σύνδεσης”

13, 14, 15 & 23, 24 Μαρτίου στις 21:00

Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Ματζίρης

Παραγωγή: ΤΡΟΧΙΕΣ

Η παράσταση που ξεχώρισε στο Φεστιβάλ Ανοιχτής Θεατρικής Σκηνής της πόλης 2025 επιστρέφει για νέο κύκλο παραστάσεων στο Θέατρο Τεχνών συνεχίζοντας το όραμα του θεάτρου να δίνει στέγη σε τοπικούς καλλιτέχνες.

Βιώνουμε απλώς το τέλος μιας εποχής, όπως συνέβη με άλλες τεχνολογικές επαναστάσεις, ή την αρχή μιας καταστροφής;

Μια παράσταση που ερευνά τη σχέση του ανθρώπου με τα social media: την ανάγκη, την ευθύνη και τα όρια. Το θέατρο μεταμορφώνεται σε ένα ζωντανό “κοινωνικό δίκτυο”, και η σκηνή γίνεται μια “πλατφόρμα” όπου αποτυπώνεται η εμπειρία του καθενός μας στον κόσμο των social media.

Μια “γρήγορη ροή περιεχομένου”, γεμάτη αφηγήσεις και διαλογικές σκηνές, που παρουσιάζουν προσωπικές εμπειρίες και σκέψεις γύρω από την ψηφιακή και ζωντανή επικοινωνία και σύνδεση.

___________________________________________________________

“Η ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑ” του Σταύρου Τσιώλη

19, 20, 21 Μαρτίου στις 21:00 και 22 Μαρτίου στις 20:00

με τον Αργύρη Μπακιρτζή

Ο Αργύρης Μπακιρτζής, μετά την πολύ επιτυχημένη σειρά παραστάσεων στο Θέατρο Τεχνών τον Οκτώβριο 2025 επιστρέφει με το έργο του Σταύρου Τσιώλη «Η Δημοπρασία» για μόνο τέσσερις παραστάσεις.

Με αυτήν την παράσταση εκπληρώνεται, έστω, πέντε χρόνια μετά τον θάνατό του, το κάλεσμα και την προτροπή του να ετοιμαστεί για το ανέβασμα του έργου που αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα της συγγραφικής του παραγωγής.

Μετά από έξι ταινίες σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τσιώλη, είναι η δεύτερη φορά που συμμετέχει ως ηθοποιός σε θεατρικό του έργο –αναλαμβάνοντας μάλιστα τη συνολική ευθύνη της παρουσίασης του μονόπρακτου - μετά το έργο του «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ» που παρουσιάστηκε απ’ το Θέατρο Τέχνης το 2011.

____________________________________________________

“Είστε όλοι σας καθάρματα: Ελλάδα 2.0”

βασισμένο στο έργο του Rodriguez Garcia

27, 28 29 Μαρτίου & 3, 4, 5 Απριλίου στις 21:00

Σύλληψη/σκηνοθεσία: Χριστόφορος Χριστοφορίδης

H νέα παραγωγή του Θεάτρου Τεχνών, το «Είστε όλοι σας καθάρματα: Ελλάδα 2.0» δεν είναι μια παράσταση για να νιώσεις άνετα. Είναι μια παράσταση για να θυμηθείς. Και κυρίως, για να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου μέσα σε όσα προτίμησες να ξεχάσεις.

Βασισμένο στο εμβληματικό έργο του Rodrigo García, το έργο χαρτογραφεί τη σύγχρονη ελληνική ιστορία από τη χούντα μέχρι σήμερα. Από τη μεταπολίτευση, τα δανεικά, την κρίση, τη βία πίσω από κλειστές πόρτες, το νεποτισμό, τις κρατικές δολοφονίες και μια δημοκρατία η οποία βρίσκεται σε διαρκή διατίμηση. Ένα κράμα ντοκουμέντου και βαθιάς ανθρώπινης αναζήτησης που δεν εκτυλίσσεται ως απλή αφήγηση γεγονότων, αλλά αναδεικνύει το συλλογικό τραύμα που συνεχίζει να αναπαράγεται.

Τρεις ηθοποιοί στέκονται απέναντι στον καθρέφτη μιας κοινωνίας που έμαθε να σιωπά, να συνηθίζει, να συγχωρεί και να συνεχίζει. Δεν κατηγορούν. Δεν απολογούνται. Θέτουν το ερώτημα: πότε η ανοχή έγινε συνενοχή;