«Οικολογία -Αλληλεγγύη»: Να παρέμβει άμεσα ο Δήμος Θεσσαλονίκης

Σε καρκινογόνες ίνες αμιάντου είναι εκτεθειμένοι οι περίοικοι του πρώην εργοστασίου «Αλυσίδα» στη Χαριλάου από το ερείπιο κτίσμα που έχει παραμείνει στο τετράγωνο, καταγγέλλει η «Οικολογία -Αλληλεγγύη». Παρά τις διαμαρτυρίες -τονίζει- ο Δήμος Θεσσαλονίκης αρνείται να παρέμβει, περιμένοντας να το κάνουν οι φερόμενοι ιδιοκτήτες.

Το κτίριο αυτό, όπως έχει αναφέρει στο Δημοτικό Συμβούλιο ο Δημοτικός Σύμβουλος Μιχάλης Τρεμόπουλος, χτίστηκε μεταπολεμικά πάνω σε ρέμα, περίπου στη σημερινή οδό Κορίνθου και οι δήθεν υπεύθυνοι δεν ενδιαφέρονται ούτε για την κατεδάφιση, ούτε και για την απομάκρυνση του αμιάντου, αφού αμφισβητείται αν δικαιούνται αποζημίωση απαλλοτρίωσης. Το ρέμα ήταν κλάδος του Μεγάλου Ρέματος, που έφτανε μέχρι τον Ναυτικό Όμιλο, το οποίο μπαζώθηκε όταν έγινε η περιφερειακή τάφρος, για να επεκταθεί το εργοστάσιο.

Η Πρωτοβουλία Κατοίκων για την περιοχή της «Αλυσίδας», που συνεχίζει τις παρεμβάσεις και τη συλλογή υπογραφών για τη δημιουργία χώρου πρασίνου στην περιοχή, έχει κάνει ενημερώσεις σε σχολικές κοινότητες σχετικά με την ύπαρξη αμιάντου στις εγκαταστάσεις και τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία κατοίκων και μαθητών. Στις 25/2 είχε ζητήσει και έγινε αυτοψία στον χώρο από την Αντιδήμαρχο Αστικής Ανάπτυξης και Πολεοδομίας, κ. Δήμητρα Αγκαθίδου και υπηρεσιακούς παράγοντες, προκειμένου να διαπιστωθεί η επικινδυνότητα των ετοιμόρροπων κτηρίων και των υλικών που βρίσκονται στον χώρο.

Η διοίκηση του Δήμου παραδέχτηκε ότι στο εγκαταλελειμμένο κτίριο παραμένουν εκτεθειμένα υπολείμματα αμιάντου, αλλά δήλωσε αναρμοδιότητα για την απομάκρυνσή τους. Σε επιστολή της (αρ. πρωτ. 123358/18-05-2026), η Αντιδήμαρχος επιβεβαιώνει ότι ο έλεγχος επικινδυνότητας του κτιρίου εκκρεμεί δικαστικά λόγω της πολυετούς άρνησης συμμόρφωσης των ιδιοκτητών (από το 2016). Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, αφορά τη διαχείριση του καρκινογόνου αμιάντου. Ο Δήμος μεταθέτει την ευθύνη αποκλειστικά στους ιδιώτες και στις υπηρεσίες της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, υποστηρίζοντας ότι «δεν έχει αρμοδιότητα και συνακόλουθα δεν μπορεί να προχωρήσει στην εκτέλεση δαπανών και εργασιών απομάκρυνσης αμιάντου από ιδιωτικά κτίρια» και ότι αυτές οι εργασίες προβλέπεται να γίνουν «στο στάδιο της κατεδάφισης και μόνο τότε».

Όλα αυτά συνθέτουν ένα σκηνικό επικίνδυνης ολιγωρίας σε βάρος της υγείας των πολιτών σε μια πυκνοδομημένη οικιστική ζώνη. Ο αμίαντος, που φθείρεται από τον χρόνο και τις καιρικές συνθήκες, απελευθερώνει μικροσκοπικές ίνες στην ατμόσφαιρα, οι οποίες εισπνέονται από τους περαστικούς και τους περίοικους, συνιστώντας μόνιμη απειλή.

Η «Οικολογία -Αλληλεγγύη» υπογραμμίζει ότι η επίκληση της γραφειοκρατικής αναρμοδιότητας, όταν πρόκειται για έναν αποδεδειγμένα καρκινογόνο παράγοντα δίπλα σε κατοικίες και κοινόχρηστους χώρους, αποτελεί ανεπίτρεπτη στάση για μια υπεύθυνη δημοτική αρχή. Ο Δήμος δεν μπορεί να νίπτει τας χείρας του περιμένοντας τη μελλοντική κατεδάφιση από ασυνεπείς ιδιοκτήτες.

Η «Οικολογία - Αλληλεγγύη» ζητά από τη διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης:

1. Να προχωρήσει άμεσα, σε συνεργασία με την Περιφέρεια και τις υγειονομικές αρχές, σε δημόσια αυτοψία και μέτρηση των ινών αμιάντου στην ατμόσφαιρα της περιοχής.

2. Να εξαντλήσει κάθε νομικό και διοικητικό μέσο για την αναγκαστική και άμεση απομάκρυνση των επικίνδυνων υλικών με τη διαδικασία του κατεπείγοντος για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας, καταλογίζοντας εκ των υστέρων το κόστη στους όποιους ιδιοκτήτες.

3. Να επισπεύσει τις διαδικασίες για την επανεπιβολή της ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης του ακινήτου των 1.603,20 τ.μ., ώστε ο χώρος να μετατραπεί οριστικά σε οργανωμένο πνεύμονα πρασίνου και αναψυχής, όπως προβλεπόταν από το 1983.

Η διασφάλιση της ποιότητας ζωής, η προστασία του περιβάλλοντος και η θωράκιση της υγείας των κατοίκων της Χαριλάου δεν μπορούν να περιμένουν τις δικαστικές καλένδες. Απαιτείται πολιτική βούληση, άμεση παρέμβαση και οριστικό τέλος στο καθεστώς της ιδιότυπης ασυλίας των φερόμενων ιδιοκτητών της «Αλυσίδας».

Παράλληλα, η «Οικολογία -Αλληλεγγύη» εκφράζει τη βαθιά της ανησυχία για το γεγονός ότι η έκταση της Eurobank στο Ο.Τ. 78 παραμένει χαρακτηρισμένη ως οικοδομήσιμη λόγω των παλαιότερων αποφάσεων του ΣτΕ (1995) και των εντολών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, στερώντας από τη γειτονιά έναν πολύτιμο σχολικό χώρο.