Με σεβασμό στους νεκρούς και με περηφάνια για τους ζωντανούς, ο δήμος Παύλου Μελά τίμησε την Κυριακή 17 Μαΐου, τα 107 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, στο Πάρκο Ποντιακής Γενοκτονίας στη Νικόπολη.

Ρίγη συγκίνησης προκάλεσαν τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Ποντιακής Λύρας, δίπλα στην προτομή του Φίλωνα Κτενίδη, κτήτορα της Νέας Ιεράς Μονής Παναγίας Σουμελά, και στην αναθηματική πλάκα που είναι αφιερωμένη στα 353.000 θύματα της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Η εκδήλωση μνήμης ξεκίνησε με επιμνημόσυνη δέηση από τους Ιερείς του Αγίου Σπυρίδωνος Νικόπολης και κατάθεση στεφάνων από τον Δήμαρχο Δημήτρη Ασλανίδη και τους Προέδρους των τεσσάρων ποντιακών  συλλόγων του δήμου Παύλου Μελά και ακολούθησαν τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου με το ιστορικό μουσικό όργανο του Πόντου, τη λύρα. Πρόκειται για μια προσφορά σεβασμού και αγάπης του Νικολάου Νταβάκη για την ιστορία του Πόντου, με την αμέριστη συμπαράσταση του Εντεταλμένου Δημοτικού Συμβούλου, Νικολάου Ορφανίδη.

 

«107 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, 353.000 θύματα,  Ιστορίες που κόπηκαν στη μέση, μια ολόκληρη πατρίδα που σβήστηκε με βία. Ο ποντιακός ελληνισμός επέζησε κι εμείς, ως τόπος που τον υποδέχτηκε, έχουμε χρέος να μην το ξεχνάμε. Είναι εδώ στον Δήμο μας, οι γειτονιές που χτίστηκαν με χέρια προσφύγων. Είναι τα σχολεία που γέμισαν με παιδιά που είχαν χάσει τα πάντα εκτός από τη γλώσσα και την αξιοπρέπειά τους. Είναι η δυτική Θεσσαλονίκη που έμαθε νωρίς ότι ο πόνος, αν δεν σε λυγίσει, γίνεται θεμέλιο. Απόψε δεν τιμούμε μόνο τη μνήμη. Την μετατρέπουμε σε ζωή – τη φέρνουμε στο παρόν», ανέφερε στην ομιλία του ο Δήμαρχος Παύλου Μελά και ευχαρίστησε θερμά τον Νικόλαο Νταβάκη που χάρισε το Μνημείο σε ολόκληρη την πόλη.

Την κεντρική ομιλία πραγματοποίησε η Εντεταλμένη Δημοτική Σύμβουλος στον Πολιτισμό, Αδαμαντία Αγκούτογλου, η οποία αναφέρθηκε στα δραματικά γεγονότα, τα τάγματα εργασίας, τις πορείες θανάτου, τις ομαδικές σφαγές, τον ξεριζωμό ενός ολόκληρου κόσμου τονίζοντας ότι «Ήταν Γενοκτονία. Όχι «τραγωδία». Όχι «μετακίνηση πληθυσμών». Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Ο θύτης ήταν ένας — κι εξακολουθεί να αρνείται. Μια πληγή που δεν επουλώθηκε, γιατί δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη. 107 χρόνια μετά, η Γενοκτονία δεν έχει αναγνωριστεί πλήρως από την παγκόσμια κοινότητα. Αυτό είναι αδικία που δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Η Ελλάδα αναγνώρισε. Η Κύπρος αναγνώρισε. Θέλουμε περισσότερα. Γιατί η μνήμη δεν εκβιάζεται. Δεν υπόκειται σε γεωπολιτικές σκοπιμότητες. Δεν ζητάμε εκδίκηση. Ζητάμε δικαίωση. Τίποτε περισσότερο — και τίποτε λιγότερο — από την αλήθεια. »

Ακολούθησε συγκινητική μουσική αναφορά από τον Αλέξη Παρχαρίδη, τον Φάνη Κουρουκλίδη, τον Κώστα Ζώη και τη χορωδία του 18ου Δημοτικού Σχολείου Σταυρούπολης.

Κορυφαία στιγμή της εκδήλωσης ήταν ο Πυρρίχιος Χορός «Σέρα» από τα σωματεία: Ποντιακός Πολιτιστικός Σύλλογος Νικόπολης Θεσσαλονίκης «Φίλων Κτενίδης», «Ένωση Ποντίων Πολίχνης», Σύλλογος Ποντίων Σταυρούπολης «Ακρίτες του Πόντου», Σύλλογος Ποντίων Ηλιούπολης «Αλέξανδρος Υψηλάντης».

Πριν την εκδήλωση του Τμήματος Πολιτισμού στα Μνημεία, οι ποντιακοί σύλλογοι οργάνωσαν λαμπαδηδρομία με τη συμμετοχή των μαθητών του 5ου και του 18ου, Δημοτικών Σχολείων Σταυρούπολης που εδρεύουν στην περιοχή της Νικόπολης. Παιδιών που είναι η συνέχεια, η απόδειξη ότι η φλόγα πέρασε και δεν έσβησε ποτέ.